تهران - خیابان ولی عصر روبروی پارک ملت خیابان سلطانی ساختمان سپیدار طبقه ۵ واحد ۲۰

آشنایی کامل با آناتومی بلدرچین

نوشته شده در : ۱۳۹۹٫۰۴٫۱۱

بلدرچین یکی از پرندگانی است که مرغداران برای بدست آوردن فرآورده های گوشتی و تخمی آنرا پرورش میدهند. این پرنده کوچک گوشت لذیذی دارد و تخم آن سرشار از املاح ، پروتئین ، فسفر و... است. بلدرجین ها معمولاً بعد از ۲ ماه به بلوغ جنسی میرسند. پرنده بالغ این پرندگان وزنی در حدود ۲۴۰ الی ۳۵۰ گرم داشته و از نظر جثه کوچکتر از کبک هستند.

بدن بلدرچین ها نیز مانند سایر طیور از پر پوشیده شده است. این پرندگان دارای دمی کوتاه بوده و یک منقار کوتاه و پاهای کوتاه بدون پر دارند. تشابهات نر و مادگی بلدرچین های ژاپنی » موجود در ایران « به قدری نزدیک به هم است که جنسیتشان تنها با خال های سینه تشخیص داده میشوند.

در ادامه مطلب با ما همراه باشید تا شما را با آناتومی بلدرچین بیشتر آشنا کنیم.

پر بلدرچین

ساختار پوشش بدن بلدرچین با ترکیبی از پر های قهوه ای، خاکستری، سفید و مشکی پوشیده شده است ولی پر هایی به رنگ قهوه ای، سفید و خاکستری غالب تر از سایر رنگ هاست مثلا اگر به پرهای سینه بلدرچین نگاه کنید، متوجه خواهید شد که پرهای اطراف کمر و زیر شکم هر دو پرنده ( نر و ماده) با لکه های قهوه ای  تیره که متمایل به کرم است پوشیده شده ولی پرهای شاه پر ، بال ها، ، دم و پشت سر هر دو پرنده به رنگ  قهوه ای سوخته است. در میان پرها، رگه های نسبتا قرمز رنگ هم به چشم می خورد با این تفاوت که  پرهای سینه بلدرچین نر، قهوه ای متمایل به  قرمز رنگ است ولی پرهای سینه بلدرچین ماده، همانند لکه  و در رنگ های سیاه و سفید دیده می شود.

پر بلدرچین

« پر بلدرچین »

بال بلدرچین

طول بالهای بلدرچین در مقایسه با مرغ بلندتر است ؛ بطوریکه آنها را قادر میکند تا حتی بتوانند پرواز کنند. به همین علت مرغداران علاقه مندند تا این پرندگان را در قفس و یا فضاهای بسته نگهداری کنند.

دم بلدرچین

بلدرچین های نژاد ژاپنی دم کوتاهی دارند و در قسمت بالای دم با پرهای قهوه ای تیره و یا خاکستری پوشیده شده است. پرهای تحتانی پرنده نیز به رنگ سفید بوده و بهمراه لکه های سفید رنگ می باشند.

دم بلدرچین

« دم بلدرچین »

پای بلدرچین

پای بلدرچین کوتاه بوده و مانند اکثر پرنده گان پوست سفتی دارد و فلس های بسیاری آن را احاطه کرده است.

پای بلدرچین

« پای بلدرچین »

انگشت و ناخن بلدرچین

در طبیعت چهار انگشت با ناخن های بلند کمک شایانی به بلدرچین برای راه رفتن در مکان های ناهموار و کندن زمان برای جستجوی غذا میکند. به کمک چنگال های تیز بلدرچین شکار حشرات برای پرنده بسیار آسان است. البته با گذشت زمان و زندگی بر روی سنگ باعث ساییده شدن آنها میشود.

لازم به توضیح است که در پرورش بلدرچین باید توجه کنند که کف پاهای بلدرچین ها نرم است و اگر این افراد قصد پرورش طولانی مدت این پرنده ها را دارند حتی امکان بستر را به قفس مجهز کنند ؛ چرا که راه رفتن مداوم پرنده ها بر روی کف سیمانی باعث زخم شدن پاهای آنها میشود.

نوک بلدرچین

نوک بلدرچین نر سیاه رنگ بوده و تیره تر از نوک بلدرچین ماده است. منقار بالایی نسبتاً بزرگتر از منقار پایینتر بوده و نسبتاً تیز تر می باشد. خصوصیتی که نوک تیز بلدرچین ها دارند این است که بلدرچین ها به کمک آن راحت تر میتوانند دانه های سفت را خرد کرده و برای دفاع از خود در مقابل عوامل خطرناک از آنها استفاده میکنند. منقار بلدرچین ژاپنی استخوانی رنگ بوده و به رنگ قهوه ای است.

در مرغداری های صنعتی اغلب مرغداران به نوک چینی این پرنده ها اقدام میکنند ؛ چرا که بیماری خطرناک بنام کانی بالیسم وجود دارد که اگر شایع شود پرندگان شروع به همخواری همدیگر میکنند.

نوک بلدرچین

« نوک بلدرچین »

چشم بلدرچین

چشم بلدرچین مانند چشم تمامی مخلوقات قرینه دارد و تفاوت آن با سار طیور ریز بودن آن است. چشم های این پرنده به وسیله پلک ها محافظت میشود. البته که دو نوار سفید رنگ سر تا پشت گردن بلدرچین زیبایی خاصی به آن بخشیده است.

طول عمر بلدرچین

طول عمر بلدرچین ها دقیقا مشخص نیست که چند سال است ؛ البته این موضوع چندان نیز مهم نیست ؛ چرا که این پرندگان صرفاً برای فرآورده های گوشتی « تولید گوشت » و تخمی پرورش داده میشوند. این پرندگان بعد از ۵۰ روز به بلوغ جنسی میرسند و روانه کشتارگاه ها میشوند. اما در طبیعت برآورد شده که درصورتیکه این پرنده توسط شکارچیان شکار نشود میتواند تا ۱۰ سال عمر کند.